Podczas różnorodnych prac budowlanych, zakładających wykonywanie wykopów o zróżnicowanej głębokości, konieczne jest wykorzystanie różnego typu wzmocnień, w celu zabezpieczenia gruntu przed osuwaniem się, zawaleniem czy wypłukiwaniem przez wodę. Jedną z metod powszechnie stosowaną w zabezpieczaniu wykopów zarówno płytkich, jak i głębokich jest tak zwana ścianka berlińska.
Co to jest ścianka berlińska?
Ścianką berlińską nazywamy oporową konstrukcję lekkiego typu, służąca do zabezpieczania różnego typu wykopów. Ścianka berlińska ma zastosowanie w zakresie od 1 do 3 kondygnacji pod ziemią, w zależności do warunków gruntowych, a także od lokalizacji wykopu. Wyróżniamy 3 rodzaje ścianek berlińskich:
- wykonane z pali wierconych w odstępach, które podczas realizacji wykopu spinane są opiną drewnianą
- wykonane ze stalowych kształtowników np. HEB 300 umiejscowionych w odpowiednich odległościach, które podczas realizacji wykopu, spinane są drewnianą opinką
- wykonane z kształtownika stalowego, który umiejscawia się w odwiercie o ustalonej długości, a następnie betonuje się do poziomu posadowienia projektowanego budynku.
Zalety ścianek berlińskich
Zabezpieczenie wykopów za pomocą ścianki berlińskiej jest stosunkowo niedrogie, w porównaniu do innych metod. Ścianka berlińska jest łatwa w wykonaniu, jest to rozwiązanie elastyczne, które sprawdzi się w różnego typu wykopach. Ścianka berlińska umożliwia zastosowanie obudowy wykopu w terenach zurbanizowanych.
Wady ścianki berlińskiej
Do największej wady ścianki berlińskiej, jaka może bezpośrednio wpłynąć na decyzję o jej zastosowaniu jest jej nieszczelność. Nie należy stosować ścianki berlińskiej w przypadku, kiedy wody gruntowe zalegają poniżej posadowienia projektowanego budynku. Stosowanie ścianek berlińskich nie jest również zalecane przy budowach zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie wykopu obiektów, które są wrażliwe na osiadanie.